ილია (ილა) მაისურაძე (1879-1924)

როგორც მისი შთამომავალი ვაჟა მაისურაძე გვიამობოს:

ილა მაისურაძე ვაჟა, დათო, თამრიკო მაისურაძეების პაპის ვასოს ძმა იყო.

ილა მაისურაძე დახვრიტეს 1924 წლის 1 სექტემბერს ანტისაბჭოთა აჯანყების სხვა მონაწილეებთან ერთად (იხ. ბმული)

ილა მაისურაძე დაიბადა ცხინვალიში (დგვრისი - ცხინვალის ჩრდ. ნაწილი) 1879 წელს. მამა – ზაქარია (დაბ.1846 წ.), დედა–მაშო (დაბ.1849 წ.), მეუღლე – კეკე (დაბ.1886 წ.) შვილები–ნიკალა (1904–1930), სონია (დაბ. 1911 წ.), მანია (დაბ. 1916 წ.).

ილა მაისურაძე იყო მენშევიკური პარტიის წევრი 1904 წლიდან, (პარტბილეთი #1971). პირველად დააპატიმრეს 1907 წელს, როგორც წითელრაზმელი, არასაიმედო პირი, იარაღის მატარებელი და გაასახლეს ასტრახანის გუბერნიაში “არეულობების” დასრულებამდე, ანუ 1907 წლის ბოლომდე.

ილა მაისურაძე საქართველოს დამოუკიდებლობის პერიოდში (1918–1921) იყო ჯავის რაიონის მილიციის უფროსი. აქტიური მონაწილეობა მიიღო 1918 წლის ოსების ანტისახელმწიფოებრივი გამოსვლების ჩახშობაში. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების პირველსავე თვეებში დაპატიმრეს გაათავისუფლეს –1921წლის ივნისში. მალევე დააპატიმრეს – 21ივლისს და აღარ გაუთავისუფლებიათ, მის წინააღმდეგ ძიება დაამთავრეს 1921 წლის 21დეკემბერს (გამომძიებელი – იაკობ საქსაგანსკი).

საყურადღებო ფაქტია, ილასთან ერთად მისი სამი თანამებრძოლი დააპატიმრეს (1921–1922), მათგან ორის ოსი ეროვნების იყო – გაბარაევი სოფ. აჩაბეთიდან და ცხოვრებოვი სოფ. თამარაშენიდან.

ეს ფაქტი ადასტურებს, რომ 1918 წლის დაპირისპირება არ იყო ეროვნულ ნიადაგზე აღმოცენებული, მას პოლიტიკური საფუძველი ჰქონდა.

2015.02.10