როდესაც ომი ადამიანურ კონტროლს სცდება: AI-ზე დაფუძნებული სამიზნეების განადგურება
1. შესავალი 2026 წლის 28 თებერვალი სამხედრო ისტორიაში შევა, როგორც წერტილი, საიდანაც უკან დასაბრუნებელი გზა აღარ არსებობს. „ოპერაცია Epic Fury“-ს დაწყებიდან სულ რაღაც 12 საათში განხორციელდა 900 საჰაერო დარტყმა . ეს არ ყოფილა მხოლოდ სამხედრო ძალის დემონსტრირება; ეს იყო ხელოვნური ინტელექტის მიერ მართული „მკვლელობის ჯაჭვის“ (kill chain) სისხლიანი დებიუტი. როდესაც სამიზნის შერჩევის ტემპი ასეთ მასშტაბებს აღწევს, ჩნდება ეგზისტენციალური კითხვა: რა როლი აქვს ადამიანს, როდესაც გადაწყვეტილების მისაღებად მხოლოდ წამები რჩება? ზაზა ცოტნიაშვილის კვლევაზე დაყრდნობით, ჩვენ ვხედავთ, რომ თანამედროვე ომი გასცდა ადამიანურ შესაძლებლობებს. ალგორითმი დღეს არა მხოლოდ დამხმარე ინსტრუმენტი, არამედ სამიზნეების ავტონომიური „არქიტექტორია“, რაც საერთაშორისო ჰუმანიტარულ სამართალს ფუნდამენტური კრიზისის წინაშე აყენებს. 2. 20 წამი სიცოცხლისთვის: ადამიანური განსჯის ეროზია დღეს ბრძოლის ველზე დომინირებს არა მხოლოდ ადამიანის ინტუიცია, არამედ ისეთი სისტემები, როგორიცაა ისრაელის „Lavender“ და „Gospel“...